Το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αποτελέσει βιότοπο για πολλούς παρασιτικούς οργανισμούς. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο σκουλήκια, αλλά και πρωτόζωα, ακάρεα και έντομα. Τα υποδόρια παράσιτα προκαλούν εξανθήματα στο σώμα και το πρόσωπο, αφόρητη φαγούρα και φλεγμονές. Συχνά τα κύρια συμπτώματα συνοδεύονται από δευτερογενείς πυώδεις επιπλοκές που προκαλούνται από ξύσιμο και μόλυνση των πληγών. Είναι επίσης πιθανός ο σχηματισμός δερματικών αποστημάτων, κάτι που είναι ακόμη πιο επικίνδυνο από την ίδια την ασθένεια.
Τα παράσιτα του δέρματος είναι ιδιαίτερα κοινά σε χώρες με ζεστά κλίματα. Ο κύκλος ζωής πολλών από αυτούς περιλαμβάνει την αλλαγή πολλών κεντρικών υπολογιστών. Τα έντομα που ρουφούν το αίμα είναι συχνά οι φορείς. Οι τελευταίοι προτιμούν ένα ζεστό, υγρό κλίμα, επομένως ο βιότοπός τους αντιπροσωπεύεται από μια συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη, η οποία επίσης επηρεάζει την εξάπλωση του παρασίτου. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι οργανισμοί που ζουν κάτω από το δέρμα είναι εξωτικοί σε άλλα κλίματα.
Τα υποδόρια παράσιτα μπορούν να προκαλέσουν πολλά προβλήματα.
Η ψώρα, για παράδειγμα, δεν είναι τόσο σπάνια ασθένεια. Φυσικά, οι υποδόριες ελμινθιάσεις δεν είναι συχνές στη χώρα μας. Η μόλυνση εμφανίζεται συνήθως όταν ταξιδεύετε σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι ενδημική.
Κλινική εικόνα
Τα παράσιτα που ζουν μέσα ή κάτω από το δέρμα του ξενιστή έχουν μια συγκεκριμένη επίδραση σε αυτό:
- Τοπική αντίδραση: κνησμός, εξάνθημα, φλεγμονή, σημάδια από γρατσουνιές, δευτερογενής πυώδης λοίμωξη και ορισμένα συγκεκριμένα συμπτώματα (π.χ. ψώρα).
- Γενική αντίδραση. Προκαλείται από την επίδραση των άχρηστων προϊόντων του παρασίτου στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτά περιλαμβάνουν συμπτώματα δηλητηρίασης ποικίλης σοβαρότητας: κόπωση, αδυναμία, πυρετό. Κατά το ξύσιμο, μην ξεχνάτε τη δευτερογενή μόλυνση του δέρματος (ο κνησμός μπορεί να είναι αφόρητος με αυτές τις ασθένειες). Οι πυώδεις επιπλοκές προκαλούν επίσης δηλητηρίαση.
- Μερικές φορές η ασθένεια δεν περιορίζεται σε δερματικές βλάβες. Μερικά σκουλήκια (π.χ. σχιστοσώματα) μπορούν επίσης να μολύνουν τα εσωτερικά όργανα του ξενιστή.
Εξανθήματα στο πρόσωπο και το σώμα μπορεί να είναι σημάδια μιας παρασιτικής δερματικής νόσου.
Αυτά τα συμπτώματα συνήθως συνοδεύονται από τοπική φλεγμονή. Σε ορισμένες παθολογίες, μπορείτε να δείτε το ίδιο το παράσιτο ή να αισθανθείτε τις κινήσεις του (μεγάλα υποδόρια σκουλήκια).
Παρασιτικά τσιμπούρια
ψώρα
Μια πολύ γνωστή ασθένεια που προκαλείται από ψώρα. Ζει στο ανθρώπινο δέρμα και πεθαίνει γρήγορα στο εξωτερικό περιβάλλον. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της επαφής και της σεξουαλικής επαφής. Η μετάδοση μέσω οικιακών αντικειμένων εγείρει αμφιβολίες για πολλούς συγγραφείς, επειδή το παράσιτο δεν είναι βιώσιμο εκτός του σώματος του ξενιστή.
Η ψώρα προκαλείται από το άκαρι της ψώρας Sarcoptes scabiei.
Τα θηλυκά ακάρεα της ψώρας χτίζουν σήραγγες στην επιδερμίδα όπου γεννούν τα αυγά. Οι εκκολαπτόμενες προνύμφες κινούνται επίσης εντός της επιδερμίδας πριν ωριμάσουν. Τα παράσιτα ζευγαρώνουν στην επιφάνεια του δέρματος.
Συμπτώματα της νόσου:
- Κνησμός που εκδηλώνεται το βράδυ και το βράδυ.
- Βλατιδώδες εξανθήματα στο σώμα.
- Ένα συγκεκριμένο σύμπτωμα είναι η ψώρα (γκρι-λευκές γραμμές που υψώνονται πάνω από την επιφάνεια του δέρματος, στο τυφλό άκρο της οποίας φαίνεται το ίδιο το παράσιτο).
Δημοδήκωση
Ο αιτιολογικός παράγοντας αυτής της παθολογίας είναι το άκαρι Demodex folliculorum. Στο σώμα του ξενιστή, αποικίζει τους θύλακες των τριχών και τους σμηγματογόνους αδένες. Το δέρμα των βλεφάρων, του μετώπου και των φρυδιών, όπου διαμένουν τόσο τα ενήλικα όσο και οι προνύμφες, επηρεάζεται ιδιαίτερα. Το παράσιτο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Η demodectic ψώρα είναι μια δερματική βλάβη που προκαλείται από μόλυνση με ένα μικροσκοπικό άκαρι
Οι κύριες εκδηλώσεις της νόσου:
- Κνησμός.
- Ακμή στο πρόσωπο.
- Φλεγμονή στην περιοχή που βρίσκεται το παράσιτο.
Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης δεν είναι τυπικά για ασθένειες που προκαλούνται από τσιμπούρια. Συνήθως η κλινική περιορίζεται σε τοπικά συμπτώματα. Εάν εμφανιστούν πυώδεις επιπλοκές (λοίμωξη από γρατσουνιές), είναι δυνατή η αύξηση της θερμοκρασίας.
Η θεραπεία της ακαρίασης (ασθένειες που προκαλούνται από τσιμπούρια) πραγματοποιείται με φάρμακα που καταστρέφουν το παθογόνο. Κατά τη θεραπεία της ψώρας, είναι σημαντικό να τηρείτε αυστηρά το θεραπευτικό σχήμα. Όλοι οι άνθρωποι που έρχονται σε επαφή με τον ασθενή πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία. Αυτό είναι απαραίτητο για την αποφυγή επαναμόλυνσης.
Παρασιτικά έντομα
Miaz
Τα παθογόνα είναι οι προνύμφες ορισμένων μυγών που ζουν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα. Το ενήλικο θηλυκό γεννά αυγά σε πληγές στην επιφάνεια του σώματος. Τα αυτιά, η μύτη και τα μάτια επηρεάζονται συχνά. Όταν εκκολάπτονται, οι προνύμφες τρώνε τον περιβάλλοντα ιστό και καταστρέφουν ακόμη και τα αιμοφόρα αγγεία.
Η μυίαση είναι μια παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από προνύμφες μύγας που βρίσκονται στον ιστό του δέρματος.
Το ελάττωμα που προκύπτει γίνεται σημείο εισόδου για λοιμώξεις. Συχνές επιπλοκές της μυίασης: εξόγκωση, σχηματισμός αποστήματος, αιμορραγία.
Σαρκοψίλωση
Οι ψύλλοι που προκαλούν ασθένειες είναι συνηθισμένοι στις τροπικές χώρες. Μετά τη γονιμοποίηση, το θηλυκό διεισδύει στο ανθρώπινο δέρμα και προσβάλλει κυρίως τα κάτω άκρα. Στο σημείο της διείσδυσης σχηματίζεται ένα επώδυνο διήθημα και ο περιβάλλοντας ιστός φλεγμονώνεται.
Τα κύρια συμπτώματα της νόσου:
- Κνησμός.
- Πόνος στην περιοχή που έχει ενσωματωθεί ο ψύλλος.
- Σημάδια φλεγμονής.
Η σαρκοψίλωση επιπλέκεται πάντα από δευτερογενή μόλυνση με εμφάνιση αποστημάτων, φλεγμονών ακόμα και γάγγραινας. Σε αυτή την περίπτωση, τα τοπικά συμπτώματα συνοδεύονται από σημεία δηλητηρίασης. Οι πυώδεις επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.
Η σαρκοψίλωση χαρακτηρίζεται από κνησμό και πόνο στις πληγείσες περιοχές του δέρματος.
Η θεραπεία για παρασιτικές δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από έντομα συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση. Το τελευταίο είναι απαραίτητο για τη θεραπεία της πληγής και την απομάκρυνση των παρασίτων. Η θεραπεία των επιπλοκών περιλαμβάνει τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών, το άνοιγμα αποστημάτων εάν είναι απαραίτητο και την εφαρμογή επιδέσμων με βακτηριοκτόνες αλοιφές.
Αυτά τα παράσιτα προκαλούν αρχικά μια τοπική αντίδραση στον οργανισμό του ξενιστή: φλεγμονή, εξανθήματα, πόνο, κνησμό.
Πυρετός, ρίγη, αδυναμία και άλλα συμπτώματα δηλητηρίασης εμφανίζονται συχνότερα με την ανάπτυξη πυωδών επιπλοκών. Ωστόσο, ορισμένα σκουλήκια, ειδικά αυτά που φτάνουν σε μεγάλα μεγέθη, μπορούν να προκαλέσουν αυτά τα συμπτώματα λόγω της απελευθέρωσης τοξικών αποβλήτων.
Ελμινθοί
Τα σκουλήκια μπορούν να παρασιτούν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα. Μπορούν να το κάνουν αυτό ως σεξουαλικά ώριμα άτομα ή στο στάδιο της προνύμφης. Τα σκουλήκια κάτω από το δέρμα είναι ένα αρκετά κοινό πρόβλημα στις τροπικές χώρες. Η μόλυνση εμφανίζεται συχνότερα μέσω του δαγκώματος ενός φορέα (έντομα που ρουφούν το αίμα), λιγότερο συχνά μέσω της κατάποσης αυγών του παρασίτου (dracunculiasis) ή της ενεργού διείσδυσης των προνυμφών κάτω από το δέρμα του ξενιστή (αγκυλόστομα).
Γναθοστομίαση
Τα παθογόνα είναι σκουλήκια από την ομάδα των στρογγυλών σκουληκιών. Ένα άτομο μολύνεται όταν τρώει τη σάρκα ζωντανών όντων στο σώμα των οποίων υπάρχει το παράσιτο. Τα σκουλήκια σχηματίζουν οζίδια μεγέθους μπιζελιού στο δέρμα και ο περιβάλλοντας ιστός φλεγμονώνεται.
Καθώς η προνύμφη μεταναστεύει, εμφανίζονται τοπικά σημάδια ασθένειας όπου κι αν βρίσκεται το σκουλήκι. Η ασθένεια συνοδεύεται από πόνο στην πληγείσα περιοχή και γενική αντίδραση (πυρετός, ρίγη). Η θεραπεία συνίσταται στην αφαίρεση του όγκου μαζί με το παράσιτο.
Διροφιλαρίαση
Τα σκουλήκια που προκαλούν αυτή την ασθένεια είναι επίσης στρογγυλά σκουλήκια. Οι προνύμφες εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω του τσιμπήματος του φορέα παρασίτου (κουνουπιού). Ένα άτομο βρίσκεται σε αδιέξοδο στην ανάπτυξη του ελμίνθου, αφού η γυναικεία Διροφιλάρια δεν φτάνει σε σεξουαλική ωριμότητα στο σώμα του. Τα σκουλήκια στο δέρμα μπορούν γενικά να πεθάνουν στο στάδιο της προνύμφης.
Εάν παρουσιαστεί μόλυνση, ο ασθενής παρατηρεί την εμφάνιση ενός επώδυνου όγκου και φαγούρα και συχνά αισθάνεται το παράσιτο να κινείται κάτω από το δέρμα. Το σκουλήκι μεταναστεύει μέσα στο σώμα του ξενιστή, κινούμενο μερικές φορές δεκάδες εκατοστά. Όταν ο έλμινθος κινείται, ο όζος και η φλεγμονή στην περιοχή που βρισκόταν προηγουμένως εξαφανίζεται και εμφανίζεται σε άλλο σημείο. Το σκουλήκι μπορεί να βρίσκεται ακόμη και κάτω από το δέρμα του προσώπου.
Η διροφιλαρίαση είναι μια παρασιτική ασθένεια που προσβάλλει κυρίως τα ζώα, αλλά εμφανίζεται και στον άνθρωπο
Η θεραπεία συνήθως δεν περιορίζεται στη λήψη ανθελμινθικών. Συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του παρασίτου. Η καλύτερη επιλογή είναι ο συνδυασμός συντηρητικών και χειρουργικών μεθόδων θεραπείας.
Ας το συνοψίσουμε
Αυτή η ανασκόπηση επισημαίνει μερικά μόνο από τα πλάσματα που παρασιτούν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα. Και παρόλο που ανήκουν σε διαφορετικές βιολογικές τάξεις και διεισδύουν στο σώμα του ξενιστή με διαφορετικούς τρόπους, οι εκδηλώσεις των ασθενειών που προκαλούν είναι της ίδιας φύσης. Στην κλινική εικόνα κυριαρχούν τοπικά συμπτώματα βλάβης: κνησμός, εξανθήματα, σημεία φλεγμονής.
Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Είναι σημαντικό όχι μόνο να αποβληθεί το παράσιτο, αλλά και να καταπολεμηθούν οι πυώδεις επιπλοκές που συχνά προκύπτουν ως αποτέλεσμα δευτερογενούς μόλυνσης τραυμάτων και γρατσουνιών. Σε αυτή την περίπτωση, το θεραπευτικό πρόγραμμα επεκτείνεται ώστε να περιλαμβάνει αντιβιοτική θεραπεία.